Unut Hadi, Unut Beni

Aşkımızın hazin sonu
Yüreğimde gösterime girdi.
İyi seyirler.

Balıkçının çatırdamış sandalı gibi
Dibe vurdum savrulduğum kıyılara uğramadan.
Uğrak yerlerime de son vermiştim
Zaten sen hayatıma girdin diye…
Şimdi kendimle ve gözlerimi doldurmayan
Hayalinle kala kaldım öylece…
Yalnızlığı yudumlamaktayım
Kadehlerle, şerefe…

Bilmem şimdi kaç satır aralarında
Sonlanır sana olan bu sevgim.
Kaç gebe kalmış aşklara ebelik eder
Nasırlanmaya yüz tutmuş ellerim.
Yüreğimi sakın sorma sevgilim,
Tırnaklarınla kazıdığın toprakta
Çoktan yerini aldı bile…

Günah diye adlandırdığın şey seni sevmemse,
Kabulüm; ben cezamı da çekerim.
Hatam seni kıskanmaksa sevgimden
Kabulüm; seni sevmekten kendimi alır
Kıskanmayı da keserim.

Sevmiştim seni ben
Bu kadar anlaşılması kolay
Bir cümleyle ve haykırmıştım yüreğime
Bu son, ondan başkası olmayacak diye…
Bilemedim sevgilim, kimseye olduğundan fazla
Değer verilmeyeceğini ve versen de gösterilmeyeceğini.
Bilemedim sevgilim sevgimin seni bu denli boğacağını.
Her şey için şimdiden özür dilerim.

Kalemim yine dost elzemle.
Kırsam da ucunu inatlaşıyor yazacağım diye…
Zaten mutsuzken, mutluluk şiirleri değil bana göre.
Bugün de aldım kalemi elime,
Yaz dedim, yaz…

Şimdi satır sonlarında aralanan
Noktalarla örtüştürüyorum sevgimizi.
Unut hadi, unut beni…

Huriye Özdemir / 09 Temmuz 2008 / 12.08
alıntı...